QUÉROTE
(ROMANCE)
Verde, azul, gris e branco,
meigas, lume e feiticeiras;
mares, prados e barrancos,
barcos, barquiños e leiras.
Castiñeiros e carballos,
suave brisa mareeira,
crecente luz do orballo
e rondallas domingueiras.
Praias de area branca
bosques, hortiñas e xardíns
noiteciñas de retranca
ceo e ceo como non vin!
Cíes, Ons e Monteagudo
peces e mais pescadores
montañas, cerros picudos
chuvias, fríos e calores.
Xotas, tamén muiñeiras,
catedrais, santos e igrexas
caixas e pandeireteiras
que as mais bonitas sexan.
Non hai volcáns, altas cimas
nin veráns de moito calor.
Pero detrás destas rimas
ocúltase un amor.
Quérote, Galiza miña!
E querreiche para sempre!
Quérote, Galiza miña!
E quérote sempre verde!
Quérote, Galiza miña!
Que sorte de coñecerte!
Quérote, Galiza miña!
No mais alto quero verte!
Mateo E. S.